اگر زندگیم را به شطرنج تشبیه کنیم همیشه‌این تو بودی که کیش دادی

و این من بودم که در ثانیه ثانیه ی این بازی مات تو و چشمانت شدم...

چشمانی که به سیاهی شب دهن کجی میکنند...