بزن؛ درنگ نکن...

شاید چاره ساز باشد!

بزن و رهایم کن از این کابوس تلخ نداشتنت؛

نگذار زندگیم را با کابوسی سر کنم که بر تمام خوشی هایم سایه افکنده و دنیایم را تاریک ساخته؛

نگذار حس تلخ نبودنت به جنونم بکشاند در این تنهایی،

نگذار با نداشتنت ذره ذره تمام شوم در خفا،

درمان تمام دردهایم خودت بیا و رهایم کن از این کابوس بی انتها...