من وبلاگ نویسی رو با همین وب آغاز کردم و خدارو شکر تا به حال پایدار بوده:)))

خودم حس میکنم تقریبا چن ماه طول کشید که وبم جون بگیره:)

تجربه های ارزشمندی از اکثر دوستانی که اینجا بودن به دست آوردم و فهمیدم زندگی هیچکس بی دغدغه و مشکل نیس:/

وبلاگمو خیلی دوس دارم و دلم نمیخواد اصلا ازش دور باشم ولی خب فعلا کنکور یه جورایی مانعش شده:/

دوستان خوب و مهربون زیادی پیدا کردم و همشونو خیلی زیاد دوس دارم:)

قالبم اول از قالبای خود بیان انتخاب کردم ولی خب چون یکم وسواسم توی قالبای قبلیم از آقای رضا کمک گرفتم و وقتی یکم با کد نویسی آشنا شدم یکی از قالبای آقای عرفانو انتخاب کردم و یکم تغییرش دادم:)))همینی که الان هست...

دلم واسه اکثر کسایی که وبشونو میخوندم و رفتن تنگ شده به خصوص هویجوری عزیز که همیشه واسه موفقیتش دعا میکنم:)

اولین پستم درباره ی دوران کودکیم بود که شیرین ترین دوران زندگیم بوده:)

اولین کامنت وبمو آقای وحید(پیتک) دادن:) برای پست یازدهمم:/ چون کامنتا قرار بود کلا بسته باشه ولی بعدا به درخواست دوستان باز شد.

اولین دنبال کننده وبم تارای عزیزم(آساره) بود:)

اولین وبیم که سر زدمو دنبال کردم واسه تارا بود:)

اولین قالبم نئون بود.

روزای اول اصلا حس سردرگمی نداشتم.

بهترین خاطره ایم که داشتم این بود که گفتم شاید برم و با کلییییییییی مخالفت دوستام مواجه شدم و الانم هستم:)))

از نیلگون جونم و نفس عزیزم و منصوره گلم بابت دعوتم تشکر میکنم:)

از تارا و آقای وحید( اگه خوندن این پست رو و برگشتن) و آرام و سکوت محض و بل عزیزم و الف. ساقی و مریم و آسمان و ملینا و زهرا و جناب میم حا و سحر و خرگوشک و آقای علیرضاو آقای دل نویس دعوت میکنم توی این چالش شرکت کنن:)))

چالش من و وبلاگم:)