آرامم

آرامم

ذوقِ شعرم را کجا بردی که بعد از رفتنت
عشق و شعر و دفتر و خودکار آرامم نکرد...

من

اخماتو، عصبانیتاتو، لجبازیاتو

ترجیح میدم به

خنده های همیشگیش، خوش اخلاقیاش و دل مهربونش...

 

* کاش تو این روزای طولانی روزه نگیری؛ با عادت بی سحری روزه گرفتنت...

Aramam .F